ایراد خاک

ایراد  خاک

دود عداوت گرفت  میهن  انسان را

کینه  پیاپی  زند گردن  انسان را

قیمت  خون  کمتر  از اب  و طلای سیه

سود  به  وحشت رساند  مُردن  انسان را

بی غمی  و ناهمی  گوش  کری را رواج

میدهد  و می کشد شیون انسان را

یا به  خرافات  و  جنگ ، یا به  نگاه های  تنگ

عقده رها  کی  کند دامن  انسان را

خاک به ایراد  شد  آب  به فریاد  شد

پس  چه  تحمل  کند  بودن  انسان را؟

منیر سپاس  ناچیز

20.09.2007

تنها رفتن است که میماند

تنها رفتن است  که میماند

تنها ترین برگم در  انزوای  رفتن

با  کوله بار  دردم تا انتهای  رفتن

پنهان دلخوشی ها باشد درنگ  پندار

هر چهره ئ اُمیدم در لابلای  رفتن

در هر  وجب  نشانده دیدار  رفته رفته

آئینه جدایی در هــــر  نمای رفتن

برگوش  زندگانی این  نغمه  جاودانی

از  گام  آمدنها ،آید صدای  رفتن

برگشت سوی  خانه اندیشهء روان است

بودیم این حوالی  ما از  برای رفتن

28.8.2007

منیر سپاس  ناچیز

یار نو

یار  نو

ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺷﺪ ﻏﻢ ﺩﮔﺮ ﺩﻟﺪاﺭ ﻣﺎ

اﺷﻚ و ﺁﻩ و ﻋﺎﺟﺰﻱ ﻫﺎ ﻳﺎﺭ ﻣﺎ

ﻏﻴﺮ ﺧﻮﻥ و ﻏﺼﻪ و ﻣﻜﺮﻭﺳﺘﻢ

ﻧﻴﺴﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﻧﻖ ﺑﺎﺯاﺭ ﻣﺎ

ﻫﺮ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻣﺤﻮﺭ ﺗﺸﻮﻳﺶ ﻫﺎﺳﺖ

ﺧﻮب  ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺁﺯاﺭ ﻣﺎ

ﺗﺎ ﻓﺮﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﮔﺰﻳﺪﻥ ﺭﻓﺘﻪ اﻳﻢ

ﻛﺲ ﻧﺒﻴﻨﺪ ﻣﺠﻠﺲ ﺩﻳﺪاﺭ ﻣﺎ

ﺗﺮﻙ ﻣﺎ ﻛﺮﺩند ﺧﺮﺩﻣﻨﺪاﻥ ﻋﺼﺮ

ﺗﺮﺱ ﺩاﺭﻧﺪ اﺯ ﺩﻝ ﻫﺸﻴﺎﺭ ﻣﺎ

ﺩﺭﻏﺮﻭﺏ ﭼﺸﻢ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻧﮕﻴﻦ ﺗﺮاﺳﺖ

ﺳﺮﺧﻲ ﺩاﺭﺩ اﺯ ﺩﻝ ﺧﻮﻧﺒﺎﺭ ﻣﺎ

ﻧﻴﺴﺖ ﻏﺎﻓﻞ ﻣﻌﺮﻓﺖ اﺯ ﺣﺎﻝ ﺩﻫﺮ

ﺗﻴﺰ ﺑﻴﻦ اﺳﺖ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﻴﺪاﺭ ﻣﺎ

ﻣﻨﻴﺮﺳﭙﺎﺱ ﻧﺎﭼﻴﺰ

6'12'2015

ج.ا.ﺁﻟﻤﺎﻥ

پیدایش

پیدایش

درد درما ناله پيدا مي كند

ناله در ما شور بر پا مي كند

إز گزند تير هاي  زندگي

زخم در جسم نفس جا مي كند

ارزش ما ارزش روح خداست

نرخ ما را عشق بالا  مي كند

عشق ورزي  كينه ورزي، عاقبت

طينتت  او را هويدا مي كند

زندگي بخش بیشتر زين قتل ها

بين ز پيدايش ضرر ها ميَ كند

منير سپاس ناچيز

14 نوامبر سال 2015

کوک

کوک

ساعت  غُصه آنقدر  کوک  است

حس  و احساس  ما در شوک است

خانهء  ما به رســــــم  پیوسته

مهماندار  اینقدر  سوک* است

*همان سوگ

منیر سپاس ناچیز

23.11.2015

راهکرد غرق

روستا را غم گرفته شهر مارا  غصه ها

زیر  تیر وبم  گرفته  دشمن  ما  و شما

کینه بخشد  فرق بخشد راهکرد غرق بخشد

اهریمن از  دور دست و یا  که  همسایه به  ما

منیر سپاس  ناچیز

22.11.2015

پاییز

از  درد  بُریدن  است  دنیا  لبریز

بینسد به چشم  زندگانی  پاییز

برگ  است عزادار شگوفه، شاخه

در  زیر شــــلاق  باد غم ها آویز

منیر سپاس  ناچیز

22.11.2015

نقش ناله

خاموشی  ها  در لب  من  نقش  ناله است

درد  سکوت  این همه  در  پخش  ناله  است

هر  التماس  چو رستمی در  دشت  زندگی

تهمینه وار   به  غارت هر رخش  ناله  است

هر  جا  حضور  هر کسی تقسیم می شود

یک قسمت اش  خموشی  و یک بخش  ناله است

منیر سپاس ناچیز

20.11.2015

افتیدن از آرامش

زآرامــش  چنین افتید ن ما

و یا از وقت  هم غم  چیدن ما

ندارد اختتام  این تلخ  کامی

فقط غُصه رسد  در دیدن  ما

منیر سپاس  ناچیز

15.11.2015

ز زابل تا پاریس

اﺯ ﻛﺎﺑﻞ ﺗﺎ ﺯاﺑﻞمیهنم, اﺯ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﺗﺎ ﻋﺮاﻕ, اﺯ ﻓﻠﺴﻂﻴﻦ ﺗﺎ ﻳﻤﻦ, ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺪا و اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ ﺑﻪ ﻛﺸﺘﻦ ﻣﺎ ﻣﻲ ﭘﺮﺩاﺯﻧﺪ و اﻳﻨﻚ ﭘﺎﺭﻳﺲ.

ﺗﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﺭﻳﺲ ﺩﺳﺖ ﺩاﻋﺶ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ

ﺣﻴﻠﻪ ﺭا ﻛﺸﺘﻦ, ﻧﻤﺎﻳﺶ. ﻣﻲ ﺭﺳﺪ

ﻓﻬﻢ و اﺣﺴﺎﺱ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﺸﺘﻪ اﺯ ﺁﻥ

اﺯ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻗﺘﻞ ﺩاﻧﺶ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ

ﻗﻮﻡ ﭘﻲ ﻏﻢ ﺑﺮ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺯﺭ ﭼﻨﻴﻦ

ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺷﻴﻂﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﺵ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ

ﻋﺸﻖ ﺭﻓﺘﻪ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺯﺧﻤﻲ ﺷﺪﻩ

ﺧﻮﻧﺨﻮاﺭﻱ ﺭا ﮔﺮاﻳﺶ. ﻣﻲ ﺭﺳﺪ

ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺷﺪ ﺷﻮﺭه ﺯاﺭ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ

ﺩﺭﺩ ﻣﺎ ﺭا ﮔﺎﻫﻲ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ؟

ﻣﻨﻴﺮ ﺳﭙﺎﺱ ﻧﺎﭼﻴﺰ

14.11.2025

--

اعتراضات در کابل به خشونت گرایید

سنگسار، گردن بریدن و اعتراض ملیونی کابل

دوستان خوبم ، حوادث چند روز  واپسین در  میهن ،آنقدر ذهنم را درهم و برهم و  جگر را  مانند شما  خون  ساخته  است  که در من یارای نوشتن نبود با  آنهم توانستم چیز های  بنویسم  .

سنگ تاریکی

زن  در نگاه زندگی سنگسار می شود

نامرد برای  به مرگ  طلبگار  می شود

در چشم  و در نگاه  و دل و شانه ء زمان

تا کی  جهالت  و غم  بار  می شود

منیر  ناچیز.

به گردن  های بریده

 همنفس هزاره  ام

از غم  تو، به  خاره  ام

گردن  تو  بریده  اند

خون  جگر، گزاره ام

شد غصه ات عزیز  جان

بخت  مرا ستاره  ام

داعش و طالبان  غول

کرد  به غم سواره  ام

جز دوسه  حرف بهر تو

نیست به  دست  چاره  ام

منیر  ناچیز

زابل مانند میهن در  خون

کابل مانند بلخ در  اعتراض

 ارگ  مانند  خاین و گنه  کار در سکوت

شورای  امنیت در  فروش افغانستان

چه مشغولیتی!

چه مصروفیتی!

دیوار ارگ  و  کاخ  سپیدار  

چپه شود بر  سر  این ارگ نشینان  و  کاخ نشینان

11.11.2015

خرمن کمبود

خرمن کمبود

عشق  از  درد بشر  ،  ماتم  پیهم  دارد

زخم  ناسور کدام  چاره  و مرهم  دارد؟

جگر  زندگی  سیراب  ز  خون انسان

باشد امروز بسی خرمن ماتم  دارد

باغ  بودن  مگر از  غیر  زمین می باشد؟

که به  گل  پرورشی  کمبود ی آدم  دارد

هر  کجا هویت انسانی که سنجیم  چرا؟

همه از  مـــــردم  امروز  فقط رم  دارد

لحظه  های  پُر از این  کش و فش دورهء نقد

عشق و وجدان  و صداقت  چقدر  کم دارد

منیر سپاس  ناچیز

اول  نوامبر  سال 2015 میلادی

قربانی کینه

گردن  احساس  ها

در زیر  تیغ  ها  بریده می شود

سینه  هم نفسی ها

با باروت  و گلوله  زخمی می شوند

پیکر عشق

قربانی  قربانی قربانی کینه  هاست

منیر سپاس  ناچیز

31.10.2015

خوابگاه درد ها

درد  خوابهایش را

به باغ رؤیای  من  هدیه داد

قامت  ها شهید  شدند

غصه  ها جوانه زدند......

منیر  سپاس  ناچیز  31 .10.2015

.

زخم و نمک

زخم  های  پندارم را

شهر  و شهریان  زندگی

نمک می  زنند

با آب تنهای  و  خون

می شویمش  می شویمش

تا  جای  نو  پیدا  کنم

بهر  نمک  های  دگر.

منیر سپاس  ناچیز

28.10.2015 ساعت  14:52

زمین لرزه

زمین لرزه

به  ملک نازنین  من  زمین لرزیده  می  چرخد

به اشک  دردمند  ناله  ز دل  ببریده  می  چرخد

مگر  کمبود وحشت بود  ز  دست  طالب  و داعش

که  کوه سرزمین  من ستم  پالیده  می  چرخد

به  حال  نگاه آسمان  هم بی  تفاوت  شُد

کماکان بی  غم بیخود به  خود چرخیده  می  چرخد

منیر  سپاس  ناچیز

26.10.2015

برگ ریزان بی کسی

من از  دور دست های  نزدیک به احساس

برایت ای عزیز اینجا  رسیده

می  نویسم

من از  گلستان نور  از  شفافیت ها

دسته  گلی برایت دارم

من از برگ ریزان  بی  کسی  هایم

گلبرگ های پاییزی  بهارینه را

پیش  پایت فرش  می سازم

خوش  آمدی  خوش باش پیش  من اینک

که وقتی  میروی  بیهودگی ست  بودنها

منیر سپاس  ناچیز

18.10.2015

گناه نوین

گناه نوین

 انسانی  فکر  کردن  در  عصر  ما  گناه بود

در  پیش  عشق  باید اینقدر  روی سیاه بود؟

ما سیل  بین  دردیم  آوارگان گیــــتی  !

از دست همتباران  تا کی  چنین  تباه بود؟

در داغ  ماه  خواندم  از  گله  های  خورشید

تا  چند  به  مهر  کُشتن دراین زمین گواه بود؟

در چشم شب غبار حسرت نشسته باشد

تا از دل ســیاهم  پـــرواز  درد  و آه بود

نقصان مهربان  ها از  مهر  و اعتماد است

در کار  و حرف  مردم  هر یوسفی به  چاه بود

منیر  ناچیز

29.09.2015

رهزن درد

زمین

زمین

گهواره ء درد زندگانی است

آرامش  کودکانش

در نبرد ظلمت و نور

خون  جگری  خون جگری  خون  جگری است

منیر سپاس ناچیز

09.10.2015

پاییز

پاییز

خزان به راحت  آتش  کشیده میماند

وداع بــرگ به وصل بُــریده میماند

زمان طراوت رویش به باد سرد دهد

صدای  کوچ ، نگه را شنیده میماند

به گوش زندگی بلبل و گل  چنین خوانند

(ز بعد ما نه غزل نی قصیده میماند)*

در انتظار  تو ای روشنی   چنان باشم

در آخرین نگهی  من  سپیده  میماند

چقدر تیغ تپش را  خورم پیاپی  من

ز  جان  پاره شدن دل دریده میماند

منیر  سپاس  ناچیز

8.10.2015

دردستان گیتی

دردستان  گیتی

از  گلوی کشــــــورم  میرسد فر یاد ها

بی تفاوت  گشته است بر سرش  بیداد  ها

دیگران  دارند  همه ،علمیت ، انسانیت

سهم  ما در  زندگی  طعمهء  برباد  ها

جهل وخون ریزی نشد درس عبرت هموطن

پیکر خونین ما ، شش طرف دلشاد  ها

نقص ها کامل شده در وجود نا همی

کار بر  جایی نبرد اینقدر ایراد  ها

خاک شیرینم هنوز  عاشقانت وافر اند

خانه اندر  خانه  داشت بی گمان فرهاد  ها

منیر  ناچیز

05.10.2015

وداعکده

ایستگاه های  قطار  آهن

میدان  های  هوایی

بندر های  کشتی  ها و موتر  ها  به  چه مانند کنم؟

چه  نگاه  های را  از  هم  جدا  می  سازند

چه آغوش  های  را  به  هم  میرسانند

آغاز  جدایی   و شروع  دیدار  نو

در همین جا  القاح می شوند

گورستان  ها در سکوت خویش

خاطره  های  بیشمار   پیوند  و  جدایی را 

به  گوش  ما

زمزمه  می  کنند

نا شنو بسیار   و  شنوا نایاب .

 منیر  ناچیز

02.10.2015